Reklama

alt

Jeż przyjaciel człowieka

Katarzyna Ochnio, Patrycja Wąsowska

Publiczne Gimnazjum w Zespole Szkół w Trojanowie

Opiekun: Anna Krzemińska

 

Jeż

Rząd: Owadożerne (Erinaceomorpha)

Rodzina: Jeżowate (Erinaceidae)

Masa: 450-1200g

Występowanie: Europa, Azja, Afryka, Nowa Zelandia, obie Ameryki

Siedlisko: lasy, pola ogrody

Tryb życia: aktywny nocą, rzadziej w środku dnia

Rozród: wczesną wiosną, ciąża trwa 5-6 tygodni, najczęściej rodzi się 1-5 młodych, pozostają z matką 6-8 tygodni

Pokarm: owady, dżdżownice, ślimaki, żaby, ptasie jaja, gady oraz małe gryzonie

Długość życia: 7- 10 lat

Ważne: jeże są objęte ścisłą ochroną gatunkową

 

Pierwsze jeże pojawiły się na Ziemi ok.30 milionów lat temu. Obecnie w Europie występują dwa gatunki: jeż zachodni i wschodni. W naszym kraju możemy spotkać obydwa. W Polsce jeż zachodni żyje na ziemi Lubuskiej, Dolnym Śląsku oraz Wielkopolsce. Jeż wschodni występuje na terenach Warmii i Mazur oraz Mazowsza. Różnica między tymi gatunkami polega na tym, że jeż wschodni posiada na brzuchu białą plamkę a także ma inny kształt żuchwy. „Jeże mają ciało o krępej i mocnej budowie. Płaska, klinowata głowa o masywnej czaszce jest zakończona wydłużonym ryjkiem. Grzbiet i boki ciała są pokryte kolcami lub sztywnymi włosami. Kolce jeży to przekształcone włosy, zbudowane z kreatyny. Kolce jeża są mocno osadzone w jego ciele, w przeciwieństwie do kolców jeżozwierza” (źródło Wikipedia) Długość ciała jeża może wynosić 35cm, wysokość 13-17cm, natomiast waga 450-1200g (czasem nawet 2kg.

Gdzie można spotkać jeża? Bardzo często jeża możemy zobaczyć w lasach, ogrodach, zadrzewieniach śródpolnych, parkach, na polach oraz w pobliżu miejsc, w których mieszkają ludzie. Dzieje się tak, dlatego że jeż nie boi się ludzi, a nawet potrafi „zaprzyjaźnić się” z człowiekiem, pod warunkiem, że nikt go nie krzywdzi. Ciąża jeża trwa od 5 do 6 tygodni. Po tym czasie samice rodzą 1-5 młodych. Ciało małego jeża pokrywają jasne, miękkie kolce. Razem z matką w gnieździe pozostają przez ok. 6-8 tygodni. Życiu jeży zagraża wiele niebezpieczeństw m.in. psy, lisy, borsuki, oraz przede wszystkim ruch samochodów. W sytuacji zagrożenia taktyką obronną jeży jest zwinięcie się w szczelną kolczastą kulę. Stworzenie takiego „kolczastego pancerza” jest sposobem na przetrwanie w czasie niebezpieczeństwa.

alt

Miejsce w którym, spotkałyśmy jeża

Hibernacja jeży rozpoczyna się w październiku, jej koniec wyznaczany jest na kwiecień. Okres ten pomaga jeżom przeżyć  najcięższą porę roku- zimę. Zwierzęta te są wszystkożerne, zjadają także: młode ptaki, myszy, padlinę, ptasie jaja oraz żaby.

Jeże występują też na Mazowszu. W naszym rejonie możemy zobaczyć oba gatunki tych ssaków. We wsi Budziska (woj. mazowieckie) znajduje się rodzina, która opiekowała się jeżami przez 6 miesięcy. Po pewnym czasie młode ssaki dorosły i zostały wypuszczone na wolność. W naszych  okolicach jeże często są spotykane w wysokich trawach przy drogach. Jest ich bardzo dużo. Należy się o nie troszczyć, gdyż czyha na nie wiele niebezpieczeństw.

alt

''Leśna kryjówka jeża''

W jaki sposób możemy pomóc naszym małym ssakom?

- Nie wolno ich poić mlekiem, gdyż nie trawią laktozy

- Nie można ich karmić chlebem, biszkoptami i solonymi orzeszkami

- Nie należy podawać słabej jakości karmy dla kotów, ponieważ może spowodować wytłuszczenie wątroby

- Nie wolno puszczać psów bez opieki i nadzoru

- Późnymi wieczorami i nocą  prowadzić samochód ze szczególną ostrożnością

- Należy złagodzić strome brzegi oczka wodnego

- Nie palić stert liści i gałęzi, bardzo często ukrywają siew  nich te małe zwierzątka

- Ostrożnie używać kosiarek i podkaszarek

Przestrzegając tych zaleceń-możemy pomóc naszym jeżom.